Bridesmaid of the year

Saya prnh jd pengapit pengantin. Maybe pengapit pengantin pertama kat Malaysia yg plg sempoi. HAHAHA. "Tragedi" ni berlaku awal tahun 2007 kalau tak silap. Ms tu saya baru smpai rumah (dari KL). Abah ckp nak pegi umah cousin sy sbb ada majlis kahwin. Saya x expect langsung yg saya kena pergi majlis kahwin. Jadi, saya tak bawak balik even sehelai pun baju kurung atau baju2 yg sesuai. Gosh. My fault. Panik sekejap. Nak pinjam baju umi, tak boleh sbb singkat sangat. Saya ckp kat abah, umi, boleh tak saya pakai jeans dgn t-shirt since itu yang paling sopan. Abah dan umi kata x kisah.

Then, sampai sana terus makan2. HIK3. gelojoh. Tak lama lepas tu, ada orang kat bawah jerit, pengantin lelaki dah nak sampai. Dah bunyi la kompang2 tu semua. Kemudian, boleh tak, mereka2 ni (i mean pihak pengantin perempuan) terlupa akan satu benda, iaitu pengapit pengantin perempuan. Hadui. Diorang tak cari awal2. Masa tu saya tgh relax2 lah. Tgh main2 dengan Aleeya.

"Farah!!! Cepat naik ke pelamin. Tolong jadi pengapit Kak J!! Cepat!". OMG. Air muka berubah terus. ME??? OH NO. NO WAY!!! Saya buat bodoh je. "Farah!!!" Lalu ku jawab "Isk, Farah pakai jeans ni!! Tak sesuai la. Cari org lain la! Taknak. Taknak." Diorang dah makin panik. Pastu saya pandang muka pengantin perempuan (cousinku) pucat. Kesian la pulak.

Pastu, oleh kerana simpati, saya gagahkan diri jejakkan kaki ke pelamin. Huii. Dah la first time ni. Pakai jeans lak tu. Ya Allah. Malu. Saya tau la saya paling comel muda dan sesuai yang ada kat situ. Tapi nape la diorang ni boleh lupa nak cari awal2. Arghh. Tanganku ketar gila masa kipaskan pengantin. HAHAHA. Nervous kalah pengantin. Dah jadi pengapit tu, of course la gambar saya masuk sekali kan. Haiyaa. Pakcik yang jadik photographer hari tu pun gelak2 time dia tangkap gambar. Ceh. Orang kampung jangan cakaplah. Saya tau diorang ni tengah mengumpat saya. Arghh. Biarkan.

Lepas 30 minit macam tu saya bagi hint kat auntie saya suruh dia cari orang lain. Finally, ada la sorang hamba Allah ni tolong gantikan tempat saya. Berakhirlah kisah saya menjadi pengapit pengantin yang sempoi, berjeans dan bert-shirt merah.

Picture: Flickr.com